...

Her sey seninlwguzl

18.12.2017

Söze nasıl başlayacağını bilemiyor insan bazen. Bir yerden başlayıp bir şeyler yazıp bırakmalıyım ki geride kalmış olsun. En azından bir şeyler söylemiş olayım ben. Ölüm  canımı çok acıtıyor artık. Bir gün benim de tadacağımı bildiğim halde neden bu kadar korkuyorum? Sevdiklerimin yokluğunu düşünmek bana ağır geliyor. Ne kadar acımasız insan var değil mi bu dünyada. Her şeyin boş olduğunu bilmeden kalp kıran ne kadar çok insan var. Bunca şeye rağmen kalbimi temiz tutabilmenin haklı gururu var ben de. Bu kadarcık şeye de sevinmek hakkım diye düşünüyorum. Ne sözlerimi hak ediyor bu dünya ne yakaladığım onlarca anı. Bazı şeyleri kendine saklamalı insan ben bunu öğrendim bu hayatta. Ağladığım, boğuluyor gibi hissettiğim öyle anlar oldu ki ama yine de sabrettim. Bazen çabuk pes eden biri olarak görülsem de aslında kimse bilmedi içimde nelerle mücadele ettiğimi. Neler yaşadığımı da asla bilemezler. Birinin yerinde  olmamız gerekir değil mi bazen bazı şeyleri bilebilmek için. Bazı sözler söylenmeden benimle mezara gidecek bir gün. Bu dünya da garantisi olmayan bizleri ya da kalbi bu kadar yorgun olan insanları daha fazla kurcalamayın yıpratmayın daha fazla. Herkese elimden geldiğince yetmeye çalıştım. Kırılmasınlar diye her şeye dikkat ettim. Umarım bunca şeye değmiştir. Ben inanıyorum ki kalbinde biraz da olsa sevgi barındıran insanlar diğer dünyada karşılaşacaklar. Kaybettiğim bütün insanlar için diliyorum bunu "umarım karşılaşırız. Ne olur beni o zaman hatırlayın". Sevgisizlik, yalnızlık insanı öyle bir uçuruma sürüklüyor ki. Umut ediyorum ki herkesin kalbine sevgi dolsun. Her şeyden önce inanç noktasında ve insanlara karşı. Sevgisizliği yaşamasın kimse. Biraz sevgi kurtaracak belki her şeyi. Bu hayatta kaybetmeyi de gördüm. Bekleyip sabredince güzel şeylerin olduğunuda. Yokluğu da gördüm zenginliği de. Allah beni her türlü şeyle imtihan etti çok şükür. Ama insanın insana yaptığı kötülüğü kaldırabilecek bir bünyeye erişemedim. Ne çok acı var demiş ya. Öyle işte ne çok acı var? Dayanılamayacak kadar çok. Ama bunca şeyden sonra en fazla ne olabilir diyorum kendime. Daha ne olabilir? Bir gün gideceğimi bilerek yaşamıma devam edeceğim. Yine birilerine kırılacağım ama hemen kalbimi yumuşatacağım. Kardeşim 30 yaşına da gelse onunla uyuyacağım. Değeri olmasa da deklanjöre ömür boyu basacağım. Annem kızsa da kahkahalar atacağım. Buna mı ağladın dese de ağlayacağım. Sevmediğim yemekleri yemeyeceğim. İstemediğim şeyleri asla yapmayacağım. Arkadaşımla uzun uzun konuşacağım. Daha çok inanacak Allah'a daha çok dua edeceğim. BÖyle katlanabilirim bu dünyaya. Böyle hayatta kalabilirim. Belki adım dahi atmayacağım sokaklara belki dört duvar arasında kalacağım hep ama iyi ki böyleyim diyeceğim. İyi ki değişmedim diyeceğim. İyi ki yıllardır aynıyım diyeceğim. Antika olacağım belki ama değerimi bileceğim. Hayatta her ne yaşanırsa yaşansın kalplerin temiz kalması dileğiyle...

Öyle..

Yazmak istiyorum şu dakikada bir şeyler. Ya ben nasıl yanlışlar yapıyorum böyle. Ne güzel demiş şair ''Sevgim acıyor.. Kimi sevsem.. Kim beni sevse.. '' . Bir şeyler acıyor. Geçmiyor bir şeyler. Ve ben buna daha fazla tahammül edemiyorum. Ya hüznümü ben kime nasıl anlatayım.. Beni bir Rabbim bilir bu dakikadan sonra. Ufacık bir değeri neden çok görür bazıları. Anlamıyorum ben anlatamıyorum. Canım acıyor.. Hep yanlış insanlara takılı kalıyorum.. Sevgim acıyor bugün benim.. Ben azda olsa değer görmek istiyorum çok mu zor.? O kadar mı zor? Anladım ki epey zor..

...

Sorup duruyorum kendime hiç benim olmayacak birinin nesine bağlıyım diye.
Sahi neyine bağlıyım ben onun. Çocukluktan kalma şu çocukça hislerim..
Ah ah başıma dert açan onlar değil mi zaten..
Ne şekilde olursa olsun geçiyor, bitiyor umursamaz oluyorsun..
Birgün geliyor ve geçiyor geçmez dediklerin. Geçsin, bitsin de zaten..
Bu kadarı yeter. Fazlası acımasızlık olur.. Kalbe bu kadar yük ağır gelir.
Kalbine hiç tanımadığın bir insanı sevdirip sonrada üzülüyorsun..
Hatayı insan en başında yapıyor değil mi..  Olabilir her şey olumsuz olabilir.. Ama geçti..
En umutsuz olduğun gece sabah olmadı mı?
Buda geçecek işte.. Geçti geçiyor..
Her gün biraz daha iyi oluyorsun. Olacaksın.. Olmalısın. Hayatta devam ediyor ve ondan önce değerli bir sürü şeye sahipsin. Peki şimdi;

                                Fazla üzülmedik mi diyorum bir imkansızı durmadan kanatmak niye?

...

Ben kime ya da neye kızgınım. Bugünlerde beni böyle üzenin ne olduğunu anlamıyorum. Bardakta çayım mı soğudu. En sevdiklerim mi terk etti beni. Sahi ben çayı sevmem ki. İçimde dolmayan bir boşluk. Üzülüyorum öyle çok üzülüyorum ki. İnsanların acısı yıpratıyor beni. Üzülen bir insanı işittiğim an her şeyimle yanında olmak istiyorum. Kalbime dokunuyor acısı. Gözümde yaş burnumda sızı oluveriyor. Bir de kalbimden incinmiş olmanın verdiği bir acı var bugünlerde. İyi bir insan düşünüyorum gidip kötü bir insanı seven.. Sonra kötü olanın yaptıklarının yanında ses etmeyen  iyi bir insan..  Bunca olana rağmen iyinin kötü olmasını anlatamıyorum kendime. Oluyor işte, insan, kalbi kötü olana dert anlatınca, kötü oluyor. Artık umursamıyorum gerçi sevgim azalıveriyor. Günden güne eriyip bitecek biliyorum. Şükretmesini biliyor kalbim. Allah'ım yüreği kaskatı kesilmiş olanlardan sen uzak tuttun ya beni binlerce şükür. Allah'ım sen uzak eyle bizi yüreğini sana kapatanlardan.. Allah'ım sen uzak eyle bizi yüreği kaskatı olanlardan..

Gittin..

Gitmek istedin ve gittin bu gerçeği kendime kaç kez söyledim. Kaç kez anlattım kendime. Seni sevmiyordu gitti diyorum. Dinlemiyor beni kalbim söz geçiremiyorum bir türlü. Sahi ya gittin değil mi.. Sabahları günaydın yazmak mıydı seni bıktıran? Yoksa bitmek tükenmek bilmeyen sevgim miydi? Sen neyden rahatsız oldun söyle ben de bileyim. İstedim ki sev ne olursa olsun vazgeçme bizden. Ben çok şey istemedim. Ben istedim biz olalım. Ben istedim ki umudun olsun seninde. Böyle pespembe olması şart değil mavi de olur hatta siyah da yeter ki bizim olsun dedim. Ben bir şeyler dedim işte sen hiçbir zaman dinlemedin. Kabullendim sonra olsun ben yine de sevebilirim dedim kendime. Olmuyormuş meğer.. Sen yine gidiyormuşsun başkasına bir başkasına yol alıyormuşsun meğer.. Şimdi geri dönsen ne olur hiç bilmiyorum.. Sever miyim çok aşık olur muyum yine yeniden inan bilemem.. Şu halimle diyorum kandırıyorum kendimi.. Gittin sen gittin ama ne yazık ben de bitmedin..

Suç bizde

Suç bizde diyorum sonra. Sesimizi işitse ürpermeyecek birini tutup seviyoruz.
Neden seviyoruz ne var bu sevmede. Acı çekmeye meraklı insanlar mıyız biz. Mazoşist belki biraz melankolik, aşırı duygusalız belki . Biz okunmayı bekleyen bir roman, biz karmaşık bir denklem sevdiklerimiz kötü kalpli değil mi? ..